Rəsmi Bakı öz hərbi qüdrətini qətiyyən gizlətmir, əksinə, beynəlxalq və regional rəqiblərinə öz “qırmızı cizgilər”ini həm xatırladır, həm də diqtə edir, Azərbaycanın regional güc mərkəzinə çevrilməsi indi onların qarşısında aşılması çətin əngəl olaraq, durur... Ona görə də, hətta xarici himayədarlarının israrlı dəstəyinin olacağı təqdirdə belə, Ermənistan hələ uzun müddət Azərbaycanla hərbi qarşıdurmağa cəsarət edə bilməyəcək...

Azərbaycanın Cənubi Qafqazın şəriksiz liderinə çevrilməsi indi beynəlxalq siyasi məkanda ciddi narahatlıqla qarşılanmağa başlayıb. Belə ki, Cənubi Qafqazda maraqları olan dünya nəhəngləri hazırda bu regiona yerləşmək cəhdlərinin böyük risk altında olduğunu anlayırlar. Hər halda, belə bir önəmli geopolitik prosesin məhz Ermənistan üzərindən reallaşdırılmasının mümkün olmayacağı hər kəsə aydındır. Və bu vəziyyətdən çıxış yollarının tapılması isə hələlik müsbət nəticələrdən çox-çox uzaqdır.

Məsələ ondadır ki, Cənubi Qafqazın hegemon dövləti məhz Azərbaycan olduğundan bu regiona yalnız rəsmi Bakının razılığı ilə gəlmək olar. Üstəlik, rəsmi Bakı yalnız gələnləri deyil, eyni zamanda onların fəaliyyət sferasını da müəyyən etmək səlahiyyətlərini təkbaşına öz əlində cəmləşdirib. Halbuki, bu, dünyanın bütün bölgələrində mütləq arbitr roluna və fəaliyyət sərbəstliyinə vərdişli olan ABŞ və Qərb mövcud situasiya ilə barışmaq istəmir. Və bu səbəbdən də, müxtəlif bəhanələrlə Azərbaycana təzyiq mexanizmləri yaratmağa çalışırlar.



Ancaq rəsmi Bakıya təzyiq mexanizmlərinin yaradılması istiqamətində də Qərbin elə bir ciddi uğuru müşahidə olunmur. Əsas səbəbsə, ondan ibarətdir ki, beynəlxalq məkanda yalnız hərbi və iqtisadi güc keçərli faktordur. Bu iki önəmli faktora sahib olan dövlətlər isə öz siyasi iradəsini diqtə etmək imkanlarına sahib olurlar. Və Azərbaycan hər iki faktora eyni vaxtda sahib olduğundan dünya nəhənglərinin regional maraqları da qəliz geopolitik situasiya ilə üzləşib.

Üstəlik, geniş iqtisadi resurslara sahib Azərbaycan özünün hərbi gücünü də qətiyyən gizlətmir. Əksinə, hər imkanda bu hərbi gücü daha da inkişaf etdirərək, beynəlxalq və regional rəqiblərinə öz “qırmızı cizgilər”ini həm xatırladır, həm də diqtə edir. Və rəsmi Bakının regional geopolitik güc mərkəzinə çevrilməsi indi beynəlxalq rəqiblərin qarşısında aşılması çətin əngəl olaraq, durur.

Halbuki, Azərbaycan öz regional hegemonluğunu möhkəmləndirməkdə davam edir. Belə ki, Azərbaycan və Türkiyənin ortaq keçirtdikləri “Mustafa Kamal Atatürk-23” hərbi təlimləri həm Ermənistanda, həm də beynəlxalq ermənipərəst dairələrdə ciddi narahatlıq doğurmağa başlayıb. İndi bir çoxları tam dəqiqliyi ilə anlayırlar ki, NATO ölkəsi olan Türkiyənin hərbi müttəfiqi Azərbaycanla geopolitik qarşıdurma qətiyyən sərfəli deyil.



Ermənistandasa, Azərbaycan-Türkiyə hərbi təlimlərini real hərbi təhlükə kimi qəbul etdiklərini qətiyyən gizlətmirlər. Əslində, bu, o qədər də təəccüblü deyil. Çünki Ermənistan Azərbaycanın hərbi gücü və qüdrəti ilə artıq bir neçə dəfə üzləşib, hamısında da biabırçı məğlubiyyətə uğrayıb. II Qarabağ savaşı Azərbaycan ordusunun tam tarixi zəfəri ilə yekunlaşıb. Bir neçə həftə əvvəlsə, Azərbaycan ordusu Qarabağ regionunda terrorçu dəstələr kimi fəaliyyət göztərən Ermənistan ordusunun qalıqlarını darmadağın və tərksilah edib.

Ona görə də, hazırda rəsmi İrəvan Azərbaycanın hərbi gücü ilə təkrar üz-üzə qalmaqdan ciddi şəkildə qorxur. Azərbaycan ordusunun Qarabağ regionunda reallaşdırdığı lokal antiterror tədbirləri zamanı da rəsmi İrəvanın bu qorxusu silahlı erməni terror dəstələrinin sıradan çıxarılmasında müəyyən rol oynayıb. Və bu barədə artıq Ermənistan mətbuatı müəyyən detalları ictimailəşdirib.

Məsələ ondadır ki, Ermənistanda nəşr olunan “Hraparak” qəzeti baş naziri Nikol Paşinyanın Qarabağ separatçı-terrorçuların “rəhbəri” Samvel Şahramanyandan Azərbaycanın bütün şərtləri ilə razılaşmağı tələb etdiyini iddia edib. Erməni nəşrinin iddiasında bildirilir ki, Samvel Şahramanyanın qondarma “dqr”ın ləğvi barədə “fərman” imzalamasından Ermənistan baş naziri Nikol Paşinyanın xəbərsiz olması barədə deyilənlər həqiqətdən uzaqdır. İddiaya görə, baş nazir Nikol Paşinyan bu “fərman”ın mətnindən şəxsən xəbərdar olub, üstəlik, S.Şahramanyanı Azərbaycanın bütün tələbləri ilə razılaşaraq, hərbi eskalasiyanı dayandırmaq üçün hər şeyi etməyə çağırıb.



“Hraparak”ın yaydığı məlumatda vurğulanır ki, Azərbaycan tərəfi erməni separatçı-terrorçulara qondarma rejimin ləğvi, yəni “dövlət qurumları”nın, “ordu”nun buraxılması, silahların təhvil verilməsi tələblərini çatdıranda S.Şahramanyan Ermənistan baş naziri Nikol Paşinyanla əlaqə qurmağa çalışıb. Nəticədə Ermənistanın Milli Təhlükəsizlik Xidmətinin direktoru Armen Abazyanın vasitəçiliyi ilə o, Nikol Paşinyanla telefonla əlaqə saxlamağa nail olub. Baş nazir Nikol Paşinyan isə onu Azərbaycanın bütün tələblərinin dərhal yerinə yetirilməsinə, müharibənin Ermənistan ərazisinə keçməsinin qarşısını almağa çağırıb.

Göründüyü kimi, rəsmi İrəvan son hadisələr zamanı Qarabağ erməniləri barədə ümumiyyətlə, düşünməyib. Paşinyan hakimiyyəti üçün əsas önəmli məqam ondan ibarət olub ki, Qarabağda başladılmış antiterror əməliyyatları Ermənistan ərazisinə keçməsin. Hətta baş nazir Nikol Paşinyan həmin vaxt açıq şəkildə bəyan etmişdi ki, hərbi əməliyyatlar Azərbaycan ərazində reallaşdırılır və Ermənistanla sərhəd bölgəsində hər hansı silahlı toqquşma mövcud deyil, tam sakitlikdir. Və bütün bunlar onu göstərir ki, hətta xarici himayədarlarının israrlı dəstəyinin olacağı təqdirdə belə, Ermənistan hələ uzun müddət Azərbaycanla hərbi qarşıdurmağa cəsarət edə bilməyəcək.(musavat.com)