Abdullayeva Afət Vaqif
Biləsuvar rayon Zəhmədabad kənd tam orta məktəbin direktoru

Ö­tən əs­rin or­ta­la­rın­dan eti­ba­rən Azər­bay­can xal­qı­nın mə­də­ni hə­ya­tın­da ye­ni dövr baş­la­mış­dır. Söz yox ki, bu in­ki­şaf ulu ön­də­rin adı ilə bağ­lı­dır. Bu bö­yük ta­ri­xi şəx­siy­yət ilk də­fə Azər­bay­can­da ha­ki­miy­yə­tə gəl­di­yi vaxt­dan mil­li-mə­nə­vi də­yər­lə­ri­mi­zin əsl mə­na­da hi­ma­yə­da­rı ol­muş­dur.
U­lu ön­dər de­yir­di: "Xalq bir çox xü­su­siy­yət­lə­ri ilə ta­nı­nır, sa­yı­lır və dün­ya xalq­la­rı içə­ri­sin­də fərq­lə­nir. Bu xü­su­siy­yət­lər­dən ən yük­sə­yi, ən bö­yü­yü mə­də­niy­yət­dir." Mə­də­niy­yət və in­cə­sə­nə­tin bir çox sa­hə­lə­ri haq­qın­da irə­li sür­dü­yü qə­naət­lə­rin­də Hey­dər Əli­yev xal­qı­mı­zın mə­nə­vi si­ma­sı­na güz­gü tu­tan də­yər­lə­rin təb­li­ği­ni mil­li ideo­lo­gi­ya­nın, bü­töv­lük­də Azər­bay­can ideo­lo­gi­ya­sı­nın va­cib və zə­ru­ri kom­po­nent­lə­rin­dən bi­ri ol­maq şər­ti ilə ön pla­na çə­kir, mə­də­niy­yə­ti mil­li döv­lət­çi­lik məf­ku­rə­si­nin baş­lı­ca tər­kib his­sə­lə­rin­dən bi­ri sa­yır­dı. Ulu ön­dər yax­şı bi­lir­di ki, sa­bah­kı uğur­la­ra ye­ga­nə tə­mi­nat sağ­lam cə­miy­yət qu­ru­cu­lu­ğu­na diq­qə­ti ar­tır­maq, kök­lü mə­nə­vi də­yər­lə­ri ye­ni nəs­lə və bü­tün cə­miy­yə­tə da­ha də­rin­dən və əzmlə aşı­la­maq­dır. Bu bö­yük şəx­siy­yət mə­də­niy­yə­ti xal­qın tü­kən­məz sər­və­ti he­sab edir­di. Mən­sub ol­du­ğu xal­qın ta­ri­xi keç­mi­şi­nə, mə­də­ni ir­si­nə və mil­li də­yər­lər sis­te­mi­nə sön­məz mə­həb­bət duy­ğu­la­rıy­la ya­na­şan ulu ön­dər de­yir­di: "Bi­zim ha­mı­mı­zı bir­ləş­di­rən, həm­rəy edən azər­bay­can­çı­lıq ide­ya­sı­dır. Azər­bay­can­çı­lıq öz mil­li mən­su­biy­yə­ti­ni, mil­li-mə­nə­vi də­yər­lə­ri­ni qo­ru­yub sax­la­maq, ey­ni za­man­da, on­la­rın ümum­bə­şə­ri də­yər­lər­lə sin­te­zin­dən, in­teq­ra­si­ya­sın­dan bəh­rə­lən­mək və hər bir in­sa­nın in­ki­şa­fı­nın tə­min olun­ma­sı de­mək­dir".
Mil­li də­yər­lə­ri­mi­zə də­rin­dən bə­ləd olan ümum­mil­li li­de­ri­miz xa­ri­ci öl­kə­lə­rə sə­fər­lə­ri za­ma­nı soy­daş­la­rı­mız­la gö­rüş­lə­rin­də on­la­ra ha­ra­da ya­şa­ma­la­rın­dan ası­lı ol­ma­ya­raq azər­bay­can­çı­lıq ideo­lo­gi­ya­sı­na sa­diq­li­yi, xal­qı­mı­za xas olan adət-ənə­nə­lə­ri­mi­zi ya­şat­ma­ğı, təb­liğ et­mə­yi töv­si­yə edir­di: "Bi­zim ha­mı­mı­zın bir Və­tə­ni var - bu, Azər­bay­can­dır. Azər­bay­can­lı hər yer­də ya­şa­ya bi­lər, an­caq azər­bay­can­lı­lı­ğı­nı, öz di­li­ni, mil­li ənə­nə­lə­ri­ni unut­ma­ma­lı­dır. Onun qəl­bi da­im doğ­ma Azər­bay­can­la bir vur­ma­lı­dır". Mil­li ki­no sə­nə­ti­mi­zin in­ki­şa­fın­da da ulu ön­də­rin xid­mət­lə­ri xü­su­si qeyd olun­ma­lı­dır. Bir sı­ra film­lə­ri­mi­zin ər­sə­yə gəl­mə­sin­də ulu ön­də­rin şəx­si tə­şəb­bü­sü ol­muş­dur. "Uzaq sa­hil­lər­də", "Nə­si­mi", "Ba­bək" və s. film­lə­ri­mi­zi qeyd et­mək olar. Bə­zən so­vet sen­zu­ra­sın­dan keç­mə­yən film­lə­ri­mi­zin qə­bul olun­ma­sın­da da Hey­dər Əli­ye­vin xid­mət­lə­ri olub. Azər­bay­can müs­tə­qil­lik qa­zan­dıq­dan son­ra öl­kə­də ki­no is­teh­sa­lı de­mək olar ki, da­yan­mış­dı. Hey­dər Əli­yev ha­ki­miy­yə­tə gə­lən­dən son­ra döv­lət si­fa­ri­şi ilə film­lə­rin is­teh­sa­lı­na baş­lan­dı, ki­nos­tu­di­ya­nın fəa­liy­yə­ti bər­pa olun­du, Döv­lət Film Fon­du ya­ra­dıl­dı. Bü­tün bun­lar­la ya­na­şı, öl­kə­də bey­nəl­xalq ki­no­fes­ti­val­lar ke­çi­ril­mə­yə, ki­no gün­lə­ri, sse­na­ri mü­sa­bi­qə­lə­ri və s. təş­kil olun­ma­ğa baş­lan­dı.
Bu gün döv­lət mil­li də­yər­lə­ri­mi­zin qa­ran­tı­na çev­ril­miş­dir. Ulu ön­də­rin mə­də­niy­yət si­ya­sə­ti­ni uğur­la da­vam et­di­rən cə­nab Pre­zi­dent İl­ham Əli­yev mil­li-mə­nə­vi də­yər­lə­ri­mi­zin in­ki­şa­fı­na, qo­run­ma­sı­na və xa­ri­ci öl­kə­lər­də təb­li­ği­nə xü­su­si önəm ve­rir. Hey­dər Əli­yev Fon­du­nun pre­zi­den­ti, YU­NES­KO VƏ İSES­KO-nun xoş­mə­ram­lı sə­fi­ri, Mil­li Məc­li­sin de­pu­ta­tı Meh­ri­ban xa­nım Əli­ye­va­nın da mə­də­niy­yə­ti­mi­zin in­ki­şa­fın­da­kı xid­mət­lə­ri ol­duq­ca bö­yük­dür. Meh­ri­ban xa­nı­mın səy­lə­ri nə­ti­cə­sin­də bu gün Azər­bay­ca­nın mu­ğam, xal­ça, aşıq, tar ifa­çı­lı­ğı sə­nət­lə­ri YU­NES­KO-nun qey­ri-mad­di mə­də­ni irs si­ya­hı­sı­na da­xil edil­miş­dir. Azər­bay­can Mə­də­niy­yət­lə­ra­ra­sı dia­loq mər­kə­zi­nə çev­ril­miş­dir. Ba­kı 2009-cu il­də İs­lam Mə­də­niy­yə­ti­nin Pay­tax­tı elan olun­muş­dur.
Döv­lət si­ya­sə­tin­də hər bir azər­bay­can­lı­nın, ən əv­vəl, öz xal­qı­nın də­yər­lə­ri­nə sa­hib çıx­ma­sı, öz mə­də­niy­yə­ti­ni, adət-ənə­nə­si­ni, men­ta­li­te­ti­ni və mil­li də­yər­lə­ri­ni qo­ru­ma­sı önə çə­ki­lir. "Gə­lə­cək nə­sil­lə­rə mad­di sər­vət­lər və iq­ti­sa­di mi­ras­la ya­na­şı, həm də da­ha çox mil­li irs, mil­li men­ta­li­tet ər­mə­ğan edil­mə­li­dir" prin­si­pi əsas gö­tü­rü­lür. Pre­zi­dent İl­ham Əli­ye­vin kon­sep­si­ya­sı­na gö­rə, mil­li ru­hu qo­ru­ma­ğın, in­ki­şaf et­dir­mə­yin və ye­ni nə­sil­lə­rə çat­dır­ma­ğın ən mü­hüm şər­ti məhz mil­li döv­lət­çi­lik­dir. Döv­lət an­caq əra­zi­nin, mad­di sər­vət­lə­rin de­yil, həm də mil­li-mə­nə­vi də­yər­lə­rin qo­run­ma­sı­na xid­mət edir. Bu mə­na­da mil­li-mə­də­ni ir­sə diq­qə­tin ar­tı­rıl­ma­sı ol­duq­ca va­cib mə­sə­lə­dir.